ایلنا نوشت: آشتیانی گفت: در حالتی که مردم عصبانی هستند، نمیشود رفراندوم گذاشت. برخی از بحث رفراندوم سوءاستفاده میکنند و بخشی از جامعه هم عصبی هستند و نمیشود رفراندوم گذاشت. چرا برای هر موضوعی رفراندوم بگذاریم؟ امیررضا واعظ آشتیانی، فعال سیاسی اصولگرا در پاسخ به این سوال که با توجه به آنکه مردم مطالباتی درباره موضوعات مختلف دارند، تحلیل شما از اعتراضات امروز مردم چیست، گفت: این اعتراضات خلط موضوع شده و به اغتشاش تغییر یافت. در این اغتشاش، آمریکاییها، اسرائیلیها و اروپاییها همه حیثیت و اعتبارشان را به میدان آوردند. در حقیقت به دنبال کودتای رسانهای در دنیا بودند اما چیزی از این حرکت بیرون نیامد.
بخش هایی از گفت و گوی واعظ آشتیانی را در ادامه می خوانید: مطالبه مردم بحث به حقی بوده و سرجای خود محفوظ است. طبیعتا در تمام جوامع مطالبات وجود دارد و در هیچ جامعهای نیست که مطالباتی وجود نداشته باشد. همه جوامع با ادبیات خاص خودشان مطالبات را پیگیری میکنند و اگر وضع موجود را صرفا مطالبهگری بدانیم بیانصافی است چرا که بیشتر به اغتشاش شباهت دارد تا مطالبه گری. لذا بحث اغتشاشات جدا و مطالبهگری بحث دیگری دارد.ترور، کشتار، تخریب، کشتهسازی مطالبهگری نیست. معلوم است که دشمنان نظام یک سناریویی را تحت پوشش مطالبه آوردند سپس تبدیل به اغتشاش کردند و همین موضوع باعث میشود تا مطالبات مردم مغفول واقع شود.دشمنان به ضرر مردم کار کردند. اگر میخواستند برای مردم کار کنند، هیچگاه به این باور نمیرسیدند که ۲۰۰ رسانه تصویری، صوتی و مکتوب فارسی زبان در دنیا برای مردم طراحی کنند. به همین دلیل آنان دشمن مردم و ایران هستند و دنبال آزادی نیستند. اگر آزادی دارند بگویند خودشان چه مدل آزادی دارند. در حقیقت آزادی به اسم قانون است اما حبس مردم در جامعهای است که با اقتصاد لیبرالیسم، همه مردم به جز ثروتمندان به سیستم بانکی بدهکار خواهند بود و شب تا صبح باید جان بکنند.
نظر من این است که اگر در هرجایی اتفاق خوبی میافتد نشاندهنده یک تصمیم منطقی، کارشناسی و منصفانه با توجه به منابع موجود در کشور است اما هرجا که نقص داریم نشان میدهد که ما افراد درستی را در سر جایشان قرار ندادهایم.یکی از اشکالات اساسی ما همواره در تمام دولتها این بوده که برخی در جای خودشان ننشستند و این موضوع صدمات جبرانناپذیری به نظام و انقلاب وارد کرده و کشور را به سمتی برده که عدالت درست محقق نشود.در قانون اساسی ما آمده که اقتصاد ایران، از نوع دولتی، خصوصی و تعاونی است. اقتصاد وسیلهای است تا انسان به لحاظ آسایش و رفاه در شرایطی قرار بگیرد تا زندگی مناسبی داشته باشند. من این مطالبه را دارم که افراد باید در جایگاه واقعی خودشان بنشینند و با توجه به لیاقت، تعهد، تخصص و تدبیرشان باید فردی مدیر شود.
تعليق