«شمشیر داموکلس» حجاب اجباری و جامعه‌ای که «به عقب بر نمی‌گردد»

 با گذر از اعتراض های شهریور ۱۴۰۱ که به جنبش زن،زندگی آزادی شهره است آنچه بیش از هر چیز بر جا مانده مخالفت مدنی با حجاب اجباری حکومت است. حجابی که به باور مخالفانش بیشتر ابزاری سیاسی در دست نظام دینی حاکم بر ایران در چهار دهه گذشته بوده است. حضور زنان مخالف حجاب اجباری بدون پوشش اسلامی در عرصه‌های عمومی قدرت نظام دینی حاکم بر ایران را چنان به تنگنا کشانده است که هسته‌های سخت قدرت را در برابر انتخابی سخت قرار داده است.

گروهی جامه مدارا بر تن کرده اند و عده‌ای دیگر بر طبل برخورد سخت می کوبند. احمدرضا رادان فرمانده جدید نیروی انتظامی جمهوری اسلامی که از آزمون پس دادگان در این باره است و اجرای طرح های موسوم به امنیت اجتماعی در دوران زمامداری‌اش بر فرماندهی انتظامی تهران بزرگ بسیار بحث برانگیز شده بود، وعده «برخورد هوشمند» با زنانی را داده است که حجاب اجباری حکومتی را رعایت نمی کنند؛ آن هم با استفاده از دوربین‌های مدار بسته شهری، آقای رادان گفته است که اینبار دیگر «خطایی هم وجود نخواهد داشت».

چه باید‌ها و نباید‌هایی در پیش روی جمهوری اسلامی و هسته سخت قدرت در نظام دینی حاکم قرار دارد و جمهوری اسلامی و مخالفان حجاب اجباری به موازات یکدیگر به کجا سیر می کنند. این موضوع را با گیتی پورفاضل وکیل دادگستری در تهران،لیلا میرغفاری کنشگر مدنی مخالف حجاب اجباری در تهران و پروین اردلان فعال حقوق زنان از نروژ به بحث گذاشته است.