غزاله شارمهد گفت: تماس تلفنی ناگهانی پدرم از بازداشتگاهی در ایران «من را بسیار ترسانده است» و این نگرانی را ایجاد کرده که « آیا این میتواند تماس خداحافظی او باشد؟» دختر جمشید شارمهد در ادامه با اشاره به اینکه صدای پدرش در جریان این تماس «ضعیف بود» و او «به شدت بیمار» است، افزود که جمشید شارمهد بیش از «هزار روز در سلول انزوا با درد و وحشت» تنها بوده است و «سینهاش در گرمای تابستان درد میکند.»
به گفته غزاله شارمهد، پدرش در جریان این تماس تلفنی برای اولین بار از زمان ربوده شدن و انتقال به ایران عنوان کرده که «خسته» است. جمشید شارمهد همچنین در جریان این تماس تلفنی خطاب به دخترش گفته است: «غزال، الان تقریباً ۳ سال است، به اندازه طول عمر دخترت، مرا از اینجا بیرون بیاورید.» غزاله شارمهد گفت: نگران کننده این است که در جریان این تماس تلفنی متوجه شده که پدرش «از دنیای بیرون و حکم اعدام خود که ۵ ماه پیش اعلام شد بیخبر» بوده و این «بی اطلاعی از حکم» نیز دلیل دیگری است بر اینکه «این حکم ناعادلانه صرفا سیاسی است.»
دختر جمشید شارمهد در ادامه با بیان اینکه «آخرین سخنان پدرش، درود به همه» و البته پیامی به صدراعظم آلمان بوده است، از قول خود و پدرش خطاب به صدراعظم آلمان نوشت: «آقای شولز، شهروند شما، پس از هزار روز در سلول انفرادی و محاکمههای نمایشی ربوده، شکنجه و به اعدام محکوم شد، برای نجات او چه میکنید؟»
تعليق