پس از امتناع قوه قضائیه از دریافت این نامه، جمعی از فرهنگیان اقدام به راهاندازی «کمپین یکصد هزار امضا برای آزادی معلمان زندانی» کردند. شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان در نامه سرگشاده روز شنبه ۱۴ مرداد ماه خود خطاب به محسنی اژهای نوشت: «با وجود تعطیلی مدارس، کم شدن ارتباط معلمان و مشکل فیلترینگ فضای مجازی با گذشت کمتر از چهار هفته تعداد امضاهای این نامه توسط معلمان از«یک هزار و ۲۰۰ امضا» به بیش از «۲۲ هزار امضا» رسیده است و همچنان هر روز بر این تعداد افزوده میشود.
این شورا در ادامه خطاب به رئیس قوه قضائیه جمهوری اسلامی افزود: «ما بر این باوریم که پاسخ مثبت و شایسته شما به این درخواست قطعاً تاثیر اجتماعی و حتی سیاسی مثبتی بر جامعه خواهد گذاشت اما اگر این درخواست بیپاسخ بماند یا واکنشی منفی و غیرمنطقی بهدنبال داشته باشد» تجمیع مطالبات دیر یا زود ممکن است موجب «تغییر شکل» در روش آرام و پسندیده مطالبهگری شود. کانونهای صنفی معلمان ایران(تهران)، و کانونها و انجمنهای صنفی معلمان در استانهای مختلف ایران پیشتر حمایت خود را از «کمپین یکصد هزار امضا برای آزادی معلمان زندانی» اعلام کردهاند.
بانیان «کمپین یکصد هزار امضا برای آزادی معلمان زندانی»، آن را «اقدامی مدنی» و «قدم کوچک حداقلی» برای آزادی معلمان زندانی خواندند. در متن بیانیه «کمپین یکصد هزار امضا برای آزادی معلمان زندانی» آمده است: مواجهه دولتمردان با مطالبهگری فرهنگیان، «قهری و با استفاده از ابزار سرکوب» بوده است و همیشه عدهای از معلمان «گرفتار پروندهسازی و احکام سنگین اخراج و زندان» شدهاند.
تعليق