در این بیانیه آمده است: «۱۷ مرداد یادآور کوشش ناموفق وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی در به قتل رساندن جمعی از نویسندگان و روزنامهنگاران ایران است که برخی از آنان عضو کانون نویسندگان ایران بودند.» کانون نویسندگان ایران نوشت: «در تابستان سال ۱۳۷۵ و در راستای قتلهای سیاسی زنجیرهای در دهه ۷۰، وزارت اطلاعات توطئه به درّه افکندن اتوبوس حامل جمعی از نويسندگان را ترتیب داد تا آنان را که به دعوت اتحادیه نویسندگان ارمنستان عازم این کشور بودند، به قتل برساند.»
در این اتوبوس «بیست و یک نویسنده، شاعر و روزنامهنگار بیخبر از دسيسهچینیِ نیروهای امنیتی، حضور یافتند. برنامه سفر به گونهای ترتیب داده شد تا سفر به جای هواپیما با اتوبوس انجام پذیرد.» کانون نویسندگان ایران اضافه کرده است: «در مسیر این سفر مرگبار، راننده که از اجیرشدگان نیروهای امنیتی بود، دو بار اتوبوس را در گردنه حیران تا لبه پرتگاه هدایت کرده و سپس خود را به بیرون پرتاب میکند که بار دوم با هوشیاریِ دو تن از نویسندگان، اتوبوس متوقف میشود و این سفر نافرجام با نجاتِ مسافران از مرگ به پایان میرسد.»
انتشار این بیانیه کانون نویسندگان پس از آن اتفاق میافتد که کانون «هنر/فرهنگ/کنش» هم فراخوانی برای گردآوری تاریخچه سانسور حکومتی به روایت اهل هنر و فرهنگ منتشر کرد. در متن این فراخوان آمده که این کانون «تکتک اعضاء جامعه هنر و فرهنگ ایران و نیز همکارانمان در دیگر نقاط جهان» را فرا میخواند «که روایتهای خود را از سانسور آثار خود و دیگران در قالب متن، تصویر، سند، ویدیو و یا صدا در اختیار کانون «هنر/فرهنگ/کنش» بگذارند».
تعليق