به نوشته خانواده خانم محمدی، «او و هم بندیهایش پس از پخش گزارشی در برنامه ۲۰:۳۰ صدا و سیما که این جایزه را کم اهمیت جلوه داده بود، از صحت آن اطمینان پیدا کرده و جشنی با شعار” زن ،زندگی، آزادی” برگزار کردند.» بر اساس این گزارش، نرگس محمدی روز شنبه، ۱۵ مهر همچنین با پدرش تماس تلفنی گرفته و به او گفته که پس از شنیدن خبر اعطای جایزه نوبل صلح به او، «بند زنان غرق شادی، سرود و فریاد “زن ، زندگی، آزادی “ شد و وقتی سرود “برای “ و سرود “روسری تو در بیار” را میخواندیم، برخی از همبندیهایم میگریستند.»
خانواده او همچنین اعلام کردند که قدردانی از تلاشهای این فعال حقوق زنان، مرهمی بر رنجهای آنها است. آنها در بیانیهای گفتند با آنکه سالهای غیبت خانم محمدی در کنار خانواده، «هرگز قابل جبران نیست»، اما «افتخار قدردانی از تلاشهای نرگس برای صلح، مایه تسلی و مرهمی بر رنجهای وصفناپذیر ماست.» از سوی دیگر، ۲۲ زن زندانی سیاسی با انتشار نامهای، اهدای جایزه صلح نوبل به نرگس محمدی را گرامی داشتند و نوشتند این جایزه «گامی خواهد بود به سوی روشنایی بیشتر».
آنها گفتهاند این جایزه «ارج نهادن به سالها فعالیتش برای تحقق آزادی و برابری و رساندن صدای دادخواهی و حقطلبی جامعه ایران است به جهان.» نویسندگان نامه با اشاره به این که نرگس محمدی بیدریغ برای برملاکردن «نقض سیستماتیک حقوق انسانی» در ایران تلاش کرده است، تأکید کردهاند که او مسئولیتی خطیر برعهده دارد: «مسئولیتی که متضمن حفاظت از حقوق بشر، نهتنها برای امروز، که در مسیر پیش رو برای ایجاد تفسیر در جامعه ایران است.»
تعليق